korkusu olmadan anlatan adam samimiyeti...
kimi ve niye önemsedigimi pek bilmiyorum.
kafamla arkada§ oldugum bir andayIm.
bu beni rahatlatIyor..
babam bana iyi ki daktilo ögretmi§.
yoksa zor olacaktI tüm bu yazIlanlarIn tu§larIna basmaya çalI§mak.
belki bu nedenle cep telefonundan geçilen mesajlarI çok kIsa anlatmak zorunda kalmanIn sIkIntIsIndan terliyorum.
çok terliyorum.
bugün birdy'yi yeniden izledim.
teknoloji mutsuz insanlarI tedavi etmeye çalI§an cani bir aygIr gibi üstümüzde tepiniyor ve biz onun güzelliklerine en az bir kere ya da bir §ekilde bir çok nedenlerle inanmak zorunda kalIyoruz.
çIldIran insanlarI gösteren filmler üstümde saganak bu sIralar.
damlalar alnImdan burnuma süzülüyor.
her damlayI hissediyorum ve kar§Imdaki buna aldIrmasIn istiyorum.
saklamak ayIp gibi deli laflarIyla tedavi ediyorum kendimi.
trioit bezlerim normal, hayat bi biçim normal ama terliyorum.
ve eskiden i§erdim.
çocuktum ve benim canImI sIkardI.
pipime hortum takIp bahçeden a§agI hortumu sallamak için icatlar yapmaya çalI§IrdIm.
ve annem gelirdi gecenin bir vakti, kIzmIyor gibi yaparak yerde yattIgIm sidikli dö§egi
degi§tirmeye ugra§IrdI.
annemin bu kIzgInlIgI dizginlemesinin sebeplerini bilirdim.
basit,
beni severdi.
ve ben o kötü dakikalarI atlatInca sakinle§ebiecegimi sezmek türü yöntemler geli§tirmi§tim.
sanki i§eyen ben degilmi§im gibi veya ülkenin tek altIna kaçIranI
benmi§im gibi. ve §imdi içiyorum.
boyut boyut laflar ediyorum içki sofralarInda.
gizli saklI ne varsa zaten adamIn kendisinden ba§kasI degil.
insanlar samimi insanI severler gibi görünürler.
ama aslInda korkarlar.
çünkü samimi insana anlatmak kolaydIr.
de§ifre olmayI istememek gibi bir dürtümüz var.
bu nedenle de
korkarlar.
