saadet duvarlarI. hiç iç açIcI degil.
ama her bahar bir bulut kümesine bakar da saparsan tezgahladIgIn davranma biçiminden dedi osman, sapmanIn dogurdugu dairenin çapInI ölçebilirsin.
osman'In iddiasI yok idi. adIna insan denen yanda§larIyla genel mantIk söz olur ve biraz da toz olur.
kimsenin kendini kandIrmaya hakkI yok.
oysa en çok hakkImIz olan §ey, kandIrma becerisininin ambalajIndan ibaret idi amin.
...
§imdi,
yazar olmayalI çok §ey geçti insanIn hayatIndan.
maymun le§i kokulu bir izmarit tüttü küllükte, sigarayI bIraktIk.
sonra bIraktIk ki dönsün alem, dövünsün dil de içini anlatabilsin diye.
kendi le§imizden çok tüten kelamlar edindik kendine yedirilmi§ gIdasI dü§ünce olan insandan.
birinden aldIgInI eksiltmekten eksikligeydi yamukluk.
yamuldu insan...
sonra kulagImIzI tIkamaya ba§layalI çok oldugu için kurduk bu cumhuriyeti.
sevimsiz klanlara açtIgImIz sava§lardan yenik dü§enlerin komutanI yaptIk kendimizi.
sonra bu tutunmazlIga isimlerin önderliginde neferdik, yittik gittik.
çocukluga kadar varan yiti§ söylemini kurmak zaman almadI, çok olsa deryalar aldI.
sonra insan denen padi§ah, egosunu cilalIyordu kristal büfesinde, aldIrmadan yürümek istiyordu en tepeye astIgI I§Ik kaynagInda aydInlatarak kendini. çözümlere baktIk, çözündük. üzüldükçe büzüldük.
...
edinen insanIn kördügüm olmasIndan kim ho§lanIr ki?
gonca açan ba§ misali bagIn çözülmesine onurlu demekten geriye kalan §eyleri yerken,
"ya§amda bunlar varken, henüz olgun biri degilken bile heyecan duyabiliyorduk, evet delirmenin e§igindeydik ilk gençlikte" demekten
"evet e§igindeydik" ve §imdi yaptIk demekten kim ho§lanIr?
yitmenin esas davullarI çaldIgInda yeniden tIkarsan kulaklarInI, çatI§ma seni çalImlar bayIm.
sen karambolsün.
ittigin kadar sokarsIn içine çatI§manIn dumanInI.
psikanaliz okudugunla kalIrsIn.
ve §imdi paydos...
...
onkoloji servisinde uzun saatler geçirdim.
orda diger tüm yatanlarIn kaderlerine aldIrmalarInIn had safhada olmasI battI etime.
her serum damarI kanattI ba§ImI.
bu arada her biçimli hem§irenin bacaklarIna bakarken buldum kendimi.
temiz olamadIgIma inanmalIydIm. zaten hiç tam temiz olamazsIn. isa-uydurma kant yat limanIndaki diger poster.
insan!
bir yaramaz oglandan da, bir §irin kIz çocugundan da aynI ayaz üretebilir.
durum mühim ustalar!
kelimeleri saadet içinde çogaltmanIn beter i§levleri var; uykudan önce, uyanI§tan önce, dogu§tan önce, ölümden önce, gelin görümce olu§tan önceyledir §unlar.
§unlar §unlar...
...
metinler bir tuzaktIlar zaliimmm!
gelip de galip olmaya ne hakkIn vaarr!
çIkardIlar karadan. ta§IrsIn elini kolunu ve belki tepersin adayI, topla§IrsIn anakarada deyip.
standart ya§amlarImIza sokulup içimizi daraltmaya ne hakkIn vaarr zaalimmm..
(ne kadar harf var o kadar vurgu yaparr)
...
bir aslanIn ya§amInI gördüm o belgeselde.
bozkIrlarda kahraman olmu§tu ve yedirmiyordu kendi yemeden önce butunun en tatlI yerini antilobun. ilkel biçimiyle çekiyordu kameralar, aslanIn salInarak gezinen yelesiz di§iden olu§an 8*9 ki§ilik haremini kralIn.
kral ya§lanIrken, frank sinatra'ya benzemiyordu ya§lIlIgI, salt düz ya§lIlIk hayvanlarda §ans gözetmiordu bu belli. sonra aslan etik tanImayan toplulugunu terkediyordu önce. biraz aç kalIyordu sonra. kuyrugunu kaybediyordu daha sonra. biraz daha sonra epey zayIflIyordu. en sonra en cIlIz rüzgarIn bile kIllarI arasInda gerinmedigi yokolmu§ yelelerini topraga serip, kopuk kuyruguyla ölüyordu...
national graphic izleyicileri ahh!
sizi bekleyen ne vardI bu tv ekranInda, deyin...
bir aslanInIn ölü trajInI isviçreli ahlagIyla bile dogville §eklinde seyrettiginde kaybedecegin bir §ey yoktur, aslanIm diyen insanIm...
...
osman duvar kenarInda...
elinde pistole.
pIss, pIss, pIss yazIyorken duvara kim bu ozon.
bozgun defolsun, esas olan ya§asIn ya§am...
bugün 1 nisan...
zaten §aka da bu kadar...
biz olamadIk kIbrIslI soyda§lar bari avrupadan olsun...
